Zwiększenie niezawodności aplikacji równoległych
- umożliwienie migracji procesów, partycjonwania
- umożliwienie respawnowania procesów, które w niewyjaśnionych okolicznościach “poszły w las”
- praca raczej na architekturze p2p (SPMD) niż Master - Slave. Uzasadnienie : w SPMD proces może bez większych problemów policzyć dane za inny proces, który padł. Nie ma scentralizowanego słabego punktu, jakim zwykle jest Master.
- dynamiczny przydział danych
- tworzenie programów, które potrafią w pewnym stopniu wykrywać, że zaczynają się jakieś kłopoty
- wprowadzenie kontroli danych
- wprowadzać swego rodzaju redundancję. Np w systemach bardzo rozproszonych, tj gridach, często ten sam fragment obliczeń jest powtarzany na dwóch niezależnych węzłach, żeby uniknąć przekłamań lub celowego fałszowania wyników.
- zabezpieczanie sprzętu